|
1-
Hayır, yemin ederim o kıyamet gününe.
2- Yine hayır, yemin ederim o sürekli
kendini kınayan nefse.
3- İnsan, kendisinin kemiklerini bir
araya toplayamayacağımızı
mı sanıyor?
4- Evet, bizim onun parmak uçlarını
bile aynen eski haline getirmeye gücümüz
yeter.
5- Fakat insan günahı devam
ettirmek ister.
6- O kıyamet günü ne zaman? diye
sorar.
7- Ne zaman ki o göz şimşek
çakar,
8- Ay tutulur,
9- Güneş ve ay toplanır,
10- İşte o gün insan, "kaçacak
yer neresi?" der.
11- Hayır, hayır, yok bir siper.
12- O gün varılıp durulacak
yer, ancak Rabbinin huzurudur.
13- O gün insana, yapıp öne sürdüğü
ve geri bıraktığı ne
varsa bildirilir.
14- Doğrusu insan kendi nefsini görür,
15- Bir takım özürler ortaya atsa
da.
16- Onu hemen okumak için dilini
depretme.
17- Kuşkusuz onu toplamak ve okumak
bize aittir.
18- O halde biz onu okuduğumuz zaman
sen onun okunuşunu takip et.
19- Sonra onu açıklamak da bize
aittir.
20- Hayır, siz peşin olanı
(dünyayı) seviyorsunuz da
21- Ahireti bırakıyorsunuz.
22- Yüzler var ki o gün
ışıl ışıl
parlar.
23- Rabbine bakar.
24- Yüzler de var ki o gün asıktır.
25- Anlar ki kendisine belkıran (bel
kemiklerini kıran belalı bir iş)
yapılır.
26- Hayır hayır, ne zaman ki
can köprücük kemiklerine dayanır,
27- "Tedavi edebilecek kimdir?"
denilir.
28- Can çekişen bunun o ayrılık
anı olduğunu anlar.
29- Bacak bacağa dolaşır..
30- İşte o gün sevk, ancak
Rabbinedir.
31. Fakat o, ne sadaka verdi, ne namaz kıldı.
32. Fakat yalanladı ve döndü.
33. Sonra da çalım sata sata
ailesine gitti.
34. Gerektir o bela sana, gerek.
35. Evet, gerektir o bela sana gerek.
36. İnsan başıboş bırakılacağını
mı sanır?
37. O, dökülen erlik suyundan bir damla
(sperm) değil miydi?
38. Sonra bir aleka (embriyon) oldu da
Rabbi onu biçime koydu, sonra şekil
verdi.
39. Ondan da iki cinsi; erkek ve dişiyi
var etti.
40-Peki, bunu yapanın ölüleri
diriltmeye gücü yetmez mi?
|